Jesteśmy przekonani, że ta propozycja umożliwia załatwienie wielu spraw bez konieczności angażowania władz danej wspólnoty. Ta nasza propozycja radykalnie zmniejszy obowiązki władz i usprawni ich działalność. Władze i urzędy powinny śledzić tą działalność wspólnot człowieczych, informować wspólnoty o skutkach porozumień (pozytywnych, negatywnych i dla kogo). Jeżeli władze wspólnoty będą uważać zawarcie proponowanych porozumień za pozytywne to powinny opracować i spowodować uchwalenie takich zmian. Jeżeli władze wspólnoty będą uważać te zmiany za negatywne to powinny wyjaśnić dlaczego i nie wprowadzać ich w życie. 

Ale oznacza to, że obowiązujące prawa - przepisy mogą i powinny być zmieniane, jeżeli nie ułatwiają i nie usprawniają współdziałania ludzi, a utrudniają ich współdziałanie. Oznacza to, że nie spełniają założonych celów. Oznacza to, że istniejące prawa - przepisy powinny być ulepszane i dostosowywane do zmieniających się warunków. Istniejące prawa-przepisy powinny umożliwiać i ułatwiać rozwiązywania nowych trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku.

My w rozdziałach od 0 do 7 PMŻ podpowiadamy jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na te 12 pytań.

Te nasze propozycje uzasadniają dwa ważne dokumenty o charakterze międzynarodowym:

1) Powszechna Deklaracja Praw Człowieka ONZ
2) Karta praw podstawowych Unii Europejskiej




2. SENS ŻYCIA CZŁOWIEKA

Niniejszy drugi punkt "2. Sens życia człowieka", jest propozycją odpowiedzi na takie pytanie zadane w "Celu 1. Sens życia człowieka".

Przyjmujemy, że większość ludzi na świecie, ma zdrowy mózg i ma możliwość dokonania wyboru sensu swojego życia. Przyjmujemy, że sens życia człowieka to wartość, jaką człowiek sam może: wybrać, przyjąć i nadać swojemu życiu. A ta wartość to dobra cecha życia człowieka, uznana przez człowieka za: istotną, ważną i cenną. Życie człowieka to najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość, to najważniejszy dar natury.

Na podstawie zebranej literatury, szerszą odpowiedź na te pytania oparliśmy na następującym ciągu stwierdzeń:

1) Człowiek, Homo sapiens, to twór natury, który w wyniku ewolucji wyodrębnił się ze świata zwierząt.
Wszystkie bez wyjątku osobliwości ciała ludzkiego, a w tym psychiki, wytworzyły się u przodków człowieka stopniowo, w wyniku działania tych samych mechanizmów (automatyzmów) ewolucyjnych, które sterowały ewolucją innych bytów żywych.


2) Zasadniczą anatomiczną różnicą, dzielącą człowieka od reszty naczelnych są: wielkość mózgu oraz budowa narządu ruchu. Te dwie różnice są wynikiem zmiany warunków życia przodków człowieka. Są wynikiem zejścia przodków człowieka z drzew i życie na sawannie. Te zmiany miały i mają decydujący wpływ na rozwój człowieka i jego potrzeby. Umożliwiały one człowiekowi coraz lepsze zaspakajanie jego naturalnych potrzeb i stwarzały coraz to nowe potrzeby.


3) Zasadniczą nie anatomiczną różnicą, dzielącą człowieka od reszty naczelnych jest niczym nieograniczona zdolność mózgu człowieka do przetwarzania i tworzenia informacji.
Mózgi zwierząt, a w szczególności naczelnych (w tym człowieka) odbierają za pomocą zmysłów informacje ze swojego otoczenia, oraz organizmu i przetwarzają je na informacje potrzebne do życia. Te informacje mózgi przekazują do swojego organizmu i do otoczenia, a przede wszystkim do swojej wspólnoty, najczęściej za pomocą mowy. Ta zdolność mowy umożliwia wzajemne porozumiewania się z członkami swojej wspólnoty, oraz zdobywanie coraz większej wiedzy..


4) Ludzie szczególnie uzdolnieni mają praktycznie nieograniczoną zdolność przetwarzania informacji, oraz zdolność tworzenia nowych informacji.
Te nowe informacje są tworami ich niczym nieograniczonej wyobraźni (zdolności fantazjowania). Jest to wynik myślenia abstrakcyjnego człowieka. Jest to istotna i najważniejsza różnica pomiędzy człowiekiem, a naczelnymi.

Przypuszczamy, że dzięki myśleniu abstrakcyjnemu, człowiek poznał i zrozumiał różnice pomiędzy światem zwierząt, a światem człowieka. Przypuszczamy, że nawet najbardziej rozwinięte zwierzęta (szympansy bonobo i słonie), nie potrafią określić sensu swojego życia.

Przypuszczamy, że ta praktycznie nieograniczona zdolność mózgu człowieka do przetwarzania ogromnych zbiorów informacji, jest wynikiem pracy ogromnej rzeszy ludzi nauki zajmujących się rozwiązywaniem problemów poznawczych. W XXI wieku ta zdolność mózgu człowieka została zwielokrotniona dzięki wykorzystaniu nowych metod i nowych narzędzi do rozwiązywania trudnych problemów decyzyjnych XXI wieku.

Na podstawie powyższych stwierdzeń możemy i powinniśmy zadać trzy ogólne pytania:

  • Jakie idee w XXI wieku, będą nadawać kierunek mojemu życiu, moim celom i moim przeżyciom?
  • Jakie cele chcę osiągnąć w przyszłości, w XXI wieku i czy będą one zgodne z moimi ideami?,
  • Jakie chwile - zdarzenia chcę przeżywać w przyszłości, aby mi zapewniały dobre i coraz lepsze życie?

My podpowiadamy, jak w sposób przemyślany odpowiedzieć na te pytania. Uważamy, że każdy człowiek może i powinien:


  • dążyć do: doskonałości, prawdy, dobra i piękna, pomimo, że wie, że tej doskonałości nigdy nie osiągnie, ale to jest podstawowa zaleta tej podpowiedzi,
  • określić takie cele, które warto osiągnąć, bo umożliwiają mu dążenie do doskonałości,
  • określić takie zdarzenia, które: umożliwiają mu osiąganie wyżej określonych celów, zapewniają mu dobre i coraz lepsze życie, oraz przeżywanie chwil szczęścia.



3. SENS ŻYCIA WSPÓLNOT CZŁOWIECZYCH


Człowiek wie, że jest częścią przyrody i aby żyć musi być członkiem jakieś wspólnoty człowieczej, jakiejś rodziny. Człowiek wie, że (w zasadzie) bez rodziny, człowiek nie mógłby zostać poczęty, nie mógłby się narodzić i przeżyć swoje życie. Człowiek wie, że rodzina, aby działać sprawnie, aby trwać i przetrwać, musi składać się wielu członków. Musi być częścią większej wspólnoty, częścią wspólnoty danej miejscowości, miasta, parafii, gminy, państwa. Dzisiaj świat stał się globalną wioską, a cała ludzkość stała się jedną wielką wspólnotą człowieczą.


Sens życia wspólnoty to wartość: istotna, ważna i cenna. W tym miejscu zadajemy sobie i wspólnocie człowieczej pytanie: Jaką wartość wspólnota powinna: wybrać, przyjąć i nadać życiu wspólnoty?


Na podstawie zebranej, wybranej i przeczytanej literatury, na podstawie przemyśleń uzyskanych z wybranych „ziarenek prawdy i mądrości życiowej" , aby odpowiedzieć na to pytanie powinniśmy sobie zadać jeszcze trzy ogólne pytania:

  • Jakie idee w XXI wieku, będą nadawać kierunek życiu wspólnotom, których jestem lub będę członkiem, oraz ich celom i ich przeżyciom.
  • Jakie cele powinny osiągać wspólnoty, których jestem lub będę członkiem, w przyszłości, w XXI wieku, i czy będą one zgodne z przyjętymi ideami.
  • Jakie chwile - zdarzenia chcą przeżywać wspólnoty, których jestem lub będę członkiem, w przyszłości, aby mi zapewniały dobre i coraz lepsze życie, oraz przeżywanie chwil szczęścia?

My podpowiadamy, proponujemy i uważamy, że każda wspólnota może i powinna:


  • dążyć do: doskonałości, prawdy, dobra i piękna, pomimo, że wie, że tej doskonałości nigdy nie osiągnie, ale to jest podstawowa zaleta tej podpowiedzi,
  • określić cele, które warto osiągnąć, bo umożliwiają wspólnocie dążenie do doskonałości,
  • określić zdarzenia, które: umożliwiają wspólnocie osiąganie wyżej określonych celów, zapewniają członkom dobre i coraz lepsze życie, oraz przeżywanie chwil szczęścia.

My proponujemy zadać sobie trzy dodatkowe pytania  "Jaki obecnie jest sens życia (istnienia) wspólnot , których jestem członkiem?


  • Jakie idee, nadają kierunek działalności wspólnoty, której jestem członkiem,
  • Jakie cele, które dotychczas wspólnota osiągnęła i czy były one zgodne z jej ideami,
  • Jakie chwile - zdarzenia, które dotychczas przeżyłem w tej wspólnocie, zapewniły mi radość życia, czy były zgodne z przyjętymi ideami.

<-- Spis treści

<-- Wstecz

Czytaj dalej -->