List informacyjny o Projekcie


"ROZWIĄZYWANIE TRUDNYCH PROBLEMÓW ŻYCIOWYCH WSPÓLNOT CZŁOWIECZYCH XXI WIEKU"


0. Wprowadzenie

W niniejszym liście informacyjnym przedstawiam Projekt "Rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku" (w skrócie RTP), oraz działalność Bractwa Mądrości Życiowej (w skrócie BMŻ). List ten kieruję do Wydziału Pedagogicznego U.P. z propozycją ewentualnego wykorzystania zawartych w nim informacji. W liście informuję również o współpracy BMŻ z Klubem Dialogu „AGORA", działającym w ramach Krakowskiego Centrum Seniora.


1. Kim jesteśmy?

Bractwo Mądrości Życiowej jest to nieformalna organizacja osób, których łączą wspólne: zainteresowania, idee, cele i zadania. Bractwo jest wspólnotą, której sensem istnienia jest krzewienie mądrości życiowej. Mądrość życiowa to narzędzie do odkrywania prawdy o: wszechświecie, świecie, wspólnotach człowieczych i człowieku. Prawdy potrzebnej i umożliwiającej doskonalenie naszego życia. Nas, członków Bractwa, interesuje przede wszystkim przyszłość naszego życia i wspólnoty, której na imię Polska. Nas interesuje działalność nadająca sens naszemu życiu i życiu wspólnoty, Sens zapewniający dobre, godne życie każdemu. Do niniejszego listu informacyjnego dołączam krótką charakterystykę BMŻ. Szersze informacje o BMŻ zawiera strona internetowa <www.bractwomadroscizyciowej.pl>


Klub Dialogu AGORA jest wspólnotą seniorów, których łączą wspólne zainteresowania:

  • sensem dalszego życia ludzi starych,

  • wykorzystaniem doświadczenia i mądrości życiowej seniorów do:

                      - rozwiązywania problemów życiowych,

                      - edukacji innych seniorów, oraz do

                      - dialogu międzypokoleniowego.


Klub KDA powstał z inicjatywy Marcelego Gajewskiego i Józefa Pustelnika. Działalność KDA koordynuję, w oparciu o przemyślenia zawarte w Podręczniku Mądrości Życiowej (w skrócie PMŻ). Poszczególne elementy PMŻ są systematycznie publikowane na stronie internetowej BMŻ.


Do niniejszego listu dołączam dokumenty, obrazujące działalność Klubu Dialogu AGORA.


2. Problematyka rozmowy o Projekcie RTP.

Po zapoznaniu się z informacjami zawartymi w Internecie o: Uniwersytecie Pedagogicznym i Wydziale Pedagogicznym, proponuję omówienie następujących tematów:


2.1. "Rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku"

Proponuję zastanowić się, w oparciu o rozwiązania przedstawione w Liście intencyjnym P- RTP:

  • Czy propozycje przedstawione w Liście intencyjnym, a w szczególności sens, cele i zadania Projektu RTP są możliwe do zrealizowania?

  • Czy jest możliwa realizacja Projektu RTP w oparciu o Zespoły Dialogu Międzypokoleniowego? Studenci, członkowie tych zespołów, będą proponować innowacyjne rozwiązania trudnych problemów życiowych, oraz wspólnie ze seniorami będą analizować i oceniać te propozycje. Seniorzy będą to na ogół studenci uniwersytetów III wieku, mający wieloletnie doświadczenie w rozwiązywaniu trudnych problemów.

  • Czy jest celowe sprawdzenie propozycji zawartych w projekcie RTP, przez powołanie pilotującego Zespołu Dialogu Międzypokoleniowego studentów Uniwersytetu Pedagogicznego i seniorów, studentów III wieku, przy Wydziale Pedagogicznym lub w Krakowskim Centrum Seniora?


2.2. Co było inspiracją Projektu RTP?

Inspiracją opracowania Projektu RTP były zdarzenie i dokumenty wyszczególnione w punkcie 0.3. Listu intencyjnego Projektu RTP. W szczególności ważną inspiracją były dla nas książki Antoniego Kępińskiego i Elkhonona Goldberga, oraz niżej podane stwierdzenia zawarte w tych książkach:.

  • Książka Antoniego Kępińskiego "Rytm życia" - "Podobnie jak jesień może być najpiękniejsza porą roku, tak i starość może być najlepszym okresem życia, w którym osiąga się życiowa mądrość i czuje się prawdziwy smak życia, a to co się w ciągu życia przeżyło, daje poczucie rzetelnego dzieła".

  • Książka Elkhonona Goldberga "Jak umysł rośnie w siłę, gdy mózg się starzeje" - "Starzejący się umysł jest zdolny do sukcesów, które są możliwe jedynie w tym właśnie wieku"

Proponuję dokonanie analizy i oceny tych stwierdzeń. Proponuję sprawdzenie trafności tych stwierdzeń, oraz ich efektów, na podstawie oceny działalności Zespołów Dialogu Międzypokoleniowego.


2.3. Sens życia seniorów

Proponuję dokonanie analizy i oceny stwierdzenia "Uświadomienie seniorom sensu ich dalszego życia - usamodzielnia seniorów". Proponuję sprawdzenie trafności tego stwierdzenia, oraz jego efektów, na podstawie działalności Klubu Dialogu AGORA oraz powoływanych w Krakowie Centrów Aktywizacji Seniora.


Naszym zdaniem, to uświadomienie seniorom sensu dalszego życia, umożliwia im wykorzystanie ich doświadczenia życiowego i ich mądrości życiowej. Wykorzystanie mądrości życiowej do ich dalszego samodzielnego życia, oraz do rozwiązywania trudnych problemów życiowych. Pełny sens życia ludziom starym nadają: idee dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna, wybór celów dalszego życia, oraz wybór zdarzeń, które senior chce przeżyć, dla doznawania radości istnienia. Podstawą tych stwierdzeń są przemyślenia Józefa Bocheńskiego w jego książce "Sens życia", oraz Michała Hellera w jego książce "Sens życia i sens wszechświata".


2.4. Podręcznik Mądrości Życiowej

Opracowywany przez Bractwo BMŻ Podręcznik PMŻ jest propozycją:

  • sensu życia człowieka,

  • sensu istnienia wspólnoty człowieczej oraz

  • światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku.

Podręcznik PMŻ jest narzędziem umożliwiającym i usprawniającym wspólne działanie dla wspólnego dobra. Sensem tego działania jest dążenie do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna.

Proponuję dokonanie analizy i oceny 13 sensów opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej opublikowanych na stronie internetowej Bractwa, przedstawionych w punkcie 0.5.2. Sens opracowania PMŻ.


2.5. Sens istnienia

Dla nas, członków Bractwa BMŻ, bardzo ważne są przemyślenia dotyczące sensu istnienia. Jeżeli Wydział Pedagogiczny U.P. był by zainteresowany tą problematyką, to poniżej przedstawiamy skrót informacji zawartych w punkcie „1. Sens istnienia", rozdziału '"Problemy ogólne wprowadzające" Podręcznika PMŻ.


W tym 1-szym punkcie PMŻ przedstawiamy ogólną problematykę sensu istnienia, propozycję sensu życia człowieka i sensu istnienia wspólnoty człowieczej, oraz propozycje sensu istnienia świata i wszechświata. Uznaliśmy, że z tych sensów powinien wynikać sens opracowywania Podręcznika PMŻ, oraz sens światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku.


Ale obecnie, jesteśmy przekonani, że problematyka sensu istnienia wszystkiego, ma kapitalne znaczenie dla całości nauk humanistycznych. Jesteśmy przekonani, że pesymistyczne stwierdzenie Jana Hartmana w punkcie "Mała wielka humanistyka", zawarte w jego artykule "Profesor doktor zdegradowany", można zastąpić stwierdzeniami optymistycznymi. Nauki humanistyczne mogą mieć podobne lub większe sukcesy dla życia człowieka i wspólnot człowieczych, niż nauki przyrodnicze i techniczne.


Jesteśmy przekonani, że nauki humanistyczne powinny odpowiedzieć na 5 podstawowych pytań, o sens istnienia.

  1. Jaki sens ma życie człowieka?

  2. Jaki sens ma istnienie wspólnot człowieczych?

  3. Jaki sens ma wiedza dla człowieka?

  4. Jaki sens ma edukacja człowieka?

  5. Jaki sens ma wiara człowieka?

W Podręczniku Mądrości Życiowej podjęliśmy próbę odpowiedzi na te pytania. Ale te odpowiedzi są tylko propozycjami do dalszych przemyśleń, dyskusji i ostatecznych ustaleń.


Jesteśmy przekonani, że realizacja Projektu "Rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku" umożliwi uzyskanie trafnych odpowiedzi na te pytania.


Ten sens istnienia, sens życia człowieka powinien być oparty na wiedzy o: człowieku, wspólnotach człowieczych, świecie i wszechświecie. Ten sens życia człowieka powinien być oparty na mądrości wiary człowieka XXI wieku, tam gdzie nasza wiedza jest jeszcze niewystarczająca. Ten sens życia powinien chyba wynikać ze sensów istnienia wszystkiego.


Jesteśmy przekonani, że ten sens istnienia wszystkiego powinien nam umożliwić określenie: sensu życia i sensu wszechświata, „przedzałożeń" religii, wiary, nauki, idei, filozofii, o których pisze Michał Heller w swojej książce "Sens życia i sens wszechświata". Jesteśmy przekonani, że ten sens istnienia wszystkiego trzeba powiązać z postulatem Leibniza, stworzenia filozofii wieczystej.


Jesteśmy przekonani, że ten sens istnienia wszystkiego, można oprzeć na tytułowym zdaniu Encykliki „Fides et ratio", gdyby go zapisać w języku potocznym. „Wiara i rozum to są dwa fundamenty, na których oparte jest dążenie człowieka do prawdy". A na tym stwierdzeniu można chyba oprzeć „przedzałożenie" nauki o poznawalności świata i wszechświata. Ale te przemyślenie sensu istnienia wszystkiego to zadanie dla naszych młodszych następców. My już nie możemy zająć się tymi problemami, my nie mamy już na to czasu.


3. Refleksje na temat Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN

Aby przygotować się do rozmowy z Panią Dziekan Wydziału Pedagogicznego U.P. zebrałem z Inter-netu informacje o U.P., a w szczególności o Wydziale Pedagogicznym. W dnia 30 maja 2016 r. (po napisaniu już Listu informacyjnego o Projekcie RTP) odebrałem na poczcie 3 książki wydane przez U.P.


Są to:

  1. Zofia Szarota "Gerontologia społeczna i oświatowa" 2004 r.

  2. "Wartości w teorii i praktyce edukacyjnej" 2013 r.

  3. "Człowiek w zmieniającej się perspektywie" 2015 r.


CD -->

<-- POPRZEDNIA STRONA

<-- SPIS TREŚCI