List intencyjny


NAJWAŻNIEJSZY OBECNIE PROBLEM

W ROZWIĄZYWANIU TRUDNYCH PROBLEMÓW ŻYCIOWYCH WPÓLNOT CZŁOWIECZYCH XXI WIEKU


0. WPROWADZENIE

Wiek XXI to wiek wielkich przemian, wynikający z ogromnego rozwoju cybernetyki i informatyki (komputerów, Internetu). Świat stał się globalną wioską. Problemy XXI wieku to problemy całej ludzkości. A świat XXI wieku to świat powiększającego się lawinowo, codziennie chaosu informacyjnego. To świat, w którym prawie każdy człowiek, zasypywany milionami informacji. Informacjami tworzonymi codziennie przez działalność poznawczą nauki, działalność informacyjną mediów i miliony ludzi korzystających z Internetu. Ten chaos informacyjny jest obecnie najważniejszym i najpilniejszym problemem, który może i powinna rozwiązać nauka. Ten problem opisaliśmy (w skrócie telegraficznym) w niniejszym liście intencyjnym "Najważniejszy obecnie problem" (w skrócie NOP).


Niniejszy list intencyjny NOP jest rozwinięciem listu intencyjnego Projektu "Rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku" (w skrócie RTP) oraz listu intencyjnego "Cztery najważniejsze problemy" (w skrócie CNP). Założyliśmy, że zawarte w niniejszym liście intencyjnym NOP informacje muszą stanowić spójna całość, zrozumiałą przez każdego. Dlatego niektóre informacje zawarte w liście NOP, są powtórzeniami z listów RTP i CNP.


Bractwo Mądrości Życiowej wysłało do kilku uczelni w Krakowie ten pierwszy list intencyjny RTP. W liście intencyjnym RTP, w punkcie 6-tym proponujemy rozpocząć realizacje Projektu RTP od rozwiązywania 14, naszym zdaniem, ważnych problemów. Ale po zapoznaniu się z wieloma artykułami i wypowiedziami na ten temat, okazało się, że realizację Projektu RTP należy rozpocząć od 4-ch najważniejszych problemów. Te cztery najważniejsze problemy sprowadzają się do dostarczenia społeczeństwu wiedzy potrzebnej do pełnienia roli suwerena. Wyniki przemyśleń na ten temat opisaliśmy (w telegraficznym skrócie) w drugim liście intencyjnym CNP.


Dzisiaj, po uświadomieniu sobie, po co założyliśmy Bractwo Mądrości Życiowej (BMŻ), uznaliśmy, że obecnie najważniejszym problemem jest chaos informacyjny, tworzony przez naukę, media i Internet. Ten chaos informacyjny dość szczegółowo opisaliśmy na stronie internetowej Bractwa Mądrości Życiowej w opracowaniu pod tytułem "2. Charakterystyka Bractwa Mądrości Życiowej" (6 str. wersja z 19.10.2015 r.). Ten chaos informacyjny jest podstawową przyczyną braku wiedzy, potrzebnej społeczeństwu do pełnienia roli suwerena. Do niniejszego listu intencyjnego dołączamy to nasze opracowanie.


Na podstawie tego naszego opracowania, oraz rozdziału 1-go i 2-go książki prof. Mariana Mazura "Cybernetyka i charakter" doszliśmy do przekonania, że najważniejszym problemem dla nauki polskiej (nie tylko polskiej), oraz dla społeczeństwa, jest opanowanie chaosu informacyjnego XXI wieku. Ogromnego chaotycznego zbioru informacji tworzonego przez działalność poznawczą nauki, przez dostarczanie przez naukę nowych technologii (cybernetyki, informatyki, informatyki społecznej, bioinformatyki, biotechnologii, biofizyki, neuropsychologii, neurokognitywistyki), oraz "dostarczanie przez naukę coraz sprawniejszych narzędzi do przetwarzania informacji i przekazu informacji (druku, radia, telewizji, komputerów, Internetu).


Dzisiaj wiemy, jak i dlaczego nauka tworzy taki chaotyczny obraz świata. Świata, który przecież jest spójna całością, pozostającą stale w dynamicznej równowadze. Ten chaos powstaje wskutek dzielenia wiedzy o świecie na coraz mniejsze oddzielone od siebie cząsteczki (dziedziny wiedzy i specjalności). Ten chaos powstaje, w skutek nawyków naukowców do dzielenia wiedzy na cząsteczki ("atomy"), z czasów, kiedy nie znane było pojęcie informacji i cybernetyki. A jest to skutek zajmowanie się przez naukę prawie wyłącznie problemami poznawczymi. A jest to wynik nie zajmowania się przez naukę problemami decyzyjnymi. A wynikiem takiego rozumienia nauki jest to, że wiedza dostarczana przez naukę społeczeństwu, jest wielkim chaotycznym, lawinowo powiększającym się obrazem świata. Te chaotyczny obraz świata jest niemożliwy do opanowania przez pojedynczego człowieka. Uniemożliwia człowiekowi podejmowanie trafnych decyzji życiowych. Uniemożliwia dokonywania mądrych wyborów dla siebie i swoich wspólnot. Uzasadnieniem tych stwierdzeń są przemyślenia prof. Mariana Mazura przedstawione w jego książce "Cybernetyka i charakter".


1. PRZYCZYNY POWSTANIA CHAOSU INFORMACYJNEGO

Poniżej przedstawiamy (w skrócie) wyjaśnienia prof. Mariana Mazura zawarte w jego książce "Cybernetyka i charakter", określające przyczyny najważniejszego problemu nauki, chaosu informacyjnego.


W odległej starożytności nauka była jedna. Każdy naukowiec mógł ją uprawiać w całości, gdyż zasób informacji stanowiący ówczesną wiedzę był niewielki. W miarę przybywania nowych informacji, dostarczanych przez naukę, zaczęła odgrywać rolę ograniczona pojemność informacyjna mózgu ludzkiego.


Naukowiec nie mógł już opanować całej wiedzy. Musiał ograniczyć się do uprawiania tylko pewnej części nauki. Prowadziło to do dzielenia nauki na dziedziny, dziedzin na działy, działów na specjalności, Dochodziło do tego, że jeden naukowiec trawił całe życie na rozwiązywaniu fragmentu jednego problemu, stając się specjalistą, który wiedział prawie wszystko o prawie niczym. Wskutek tego nauka dzieliła się na coraz mniejsze cząsteczki, "atomy".


Atomizacja nauki pociągnęła za sobą atomizację rzeczywistości. Nauka tradycyjna stała się sumą od graniczonych od siebie monodyscyplin, wytwarzających sobie własna terminologię, własną metodologię. Naukowiec traktuje przypisany sobie zakres rzeczywistości, jako własny teren, poza który samemu się nie wychodzi i na który innych się nie wpuszcza. Naukowiec, który stosował metody własnej monodyscypliny do obiektów spoza jej terenu grzeszył "dyletantyzmem". Naukowiec, który wprowadzał na teren własnej monodyscypliny metody z innych monodyscyplin grzeszył "nowinkarstwem" i ryzykował złamaniem sobie kariery.


Nauka tradycyjna miała dwa obszary problemów: problemy abstrakcyjne (rozwiązywane w matematyce) i problemy konkretne rozwiązywane w monodyscyplinarnie (rozwiązywane w poszczególnych monodyscyplinach). Dzisiaj wiemy, że większość problemów trudnych wspólnot człowieczych w XXI wieku, są problemami decyzyjnymi, wymagającymi rozwiązań multidyscyplinarnych. Dlaczego dopiero dzisiaj ta multidyscyplinarność okazała się potrzebna.


Po pierwsze dotychczas nauka zajmowała się wyłącznie problemami poznawczymi, i to tak dalece, że poznawanie uważano za istotę nauki. Zupełnie nie dostrzegano problemów decyzyjnych.


Po drugie w rozwiązywaniu problemów poznawczych naukowcy, aby uzyskiwać wyniki jednoznaczne i przez to umożliwiające wykrywanie praw naukowych, dążyli do izolowania badanego wycinka rzeczywistości od wszelkich okoliczności ubocznych. W przeciwieństwie do tego problemy decyzyjne nie dają się izolować wycinkowo.


Po trzecie rozwój życia społecznego, będący warunkiem postępu, wzmaga współzależności między obywatelami, głównie z powodu konieczności podziału pracy. Postulat multidyscyplinarności narzuca współdziałającym specjalistom z różnych monodyscyplin konieczność porozumiewania się i uzgadniania spraw wspólnych. Sprzyja to konfrontacji terminologii, aparatury pojęciowej, metodologii i problematyki poszczególnych monodyscyplin.


Potrzeby rozwiązywania problemów decyzyjnych doprowadziły do zrozumienia potrzeby rozwiązywania problemów interdyscyplinarnych, to jest tak ogólnych, że otrzymane wyniki mogłyby być wykorzystywane w wielu różnych monodyscyplinach. Taką dziedziną nauki jest cybernetyka, nauka o sterowaniu, a w rzeczywistości o wszelkim dzianiu się, a więc o całej rzeczywistości.


Zmiany dokonujące się w nauce obejmują:

  1. Traktowanie rzeczywistości w całości zamiast we fragmentach (nastawienie na potrzeby społeczeństwa).

  2. Uprawianie problematyki interdyscyplinarnej (cybernetyki).

  3. Uprawianie problematyki multidyscyplinarnej (współdziałanie monodyscyplin).

  4. Rozszerzenie problematyki abstrakcyjnej (logika matematyczna).


We wszystkich tych zmianach widoczne jest dążenie do uogólniania problemów. Wszystkie elementy nowoczesnej struktury nauki istnieją już obecnie, ale ciągle natrafiają na wielkie opory. Źródłem tych oporów są przede wszystkim nawyki wytworzone w tradycyjnej strukturze nauki. Są one zakorzenione w przeświadczeniu, że podział nauki i odpowiadający mu podział rzeczywistości jest czymś normalnym.


Do utrwalenia tego przeświadczenia przyczynia w nie małym stopniu szkolnictwo (średnie i wyższe). Po ukończeniu szkoły czy uczelni, uczeń czy student zapomina większości nabywanych w niej wiadomości, ale zapamiętuje najsilniej, że wiedza dzieli się na przedmioty.


Nic dziwnego, że potem uważa rzeczywistość za składającą się z osobnych kawałków, a jako naukowiec obierze sobie zakres działalności, który będzie traktował jako własne podwórko, nie interesując się całą resztą.


Ale podstawową prawdą jest to, że społeczeństwu wcale nie zależy na tym, żeby specjaliści mieli co robić, lecz na tym, żeby były zaspakajane jego potrzeby.


2. PRZYCZYNY POWSTANIA OBECNEGO CHAOSU INFORMACYJNEGO

To wszystko przemyślał i opisał prof. Marian Mazur około pół wieku temu. Jego książka została wydana w 1976 roku. Ten opis rzeczywistości Mazur opierał na swoich doświadczeniach życiowych z życia w PRL, z życia w ustroju socjalistycznym. Mazur nie miał doświadczeń z życia w ustroju kapitalistycznym. Dlatego nie mógł w tej książce opisać skutków ustroju kapitalistycznego na naukę XXI wieku, oraz na życie człowieka i wspólnot człowieczych.


Dzisiaj w XXI wieku, żyjemy w innym świecie, niż żył Marian Mazur. Żyjemy w globalnej wiosce, w świecie kapitalistycznym, w którym pieniądz jest miarą wszystkiego. W świecie oplecionym siecią Internetu, umożliwiającą możnym tego świata kierowanie ludzkością. Umożliwiającą każdemu kontakt z każdym na całym świecie. Dzisiaj w XXI wieku, my żyjący w krajach rozwiniętych o ustroju kapitalistycznym, wierzymy, że sensem życia, celem życia jest zdobywanie pieniędzy, dla posiadania coraz większego majątku. Dzisiaj żyjemy w świecie, w którym podstawową emocją zapewniającą największą radość jest niczym nieograniczona chciwość. Już dzisiaj około stu ludzi dysponuje majątkiem połowy ludzkości.


Te wszystkie problemy nabrały w XXI wieku innego ogromnego znaczenia dla rozwoju naszego życia. Ten ogromy rozwój szkolnictwa, a w szczególności uniwersytetów, utrwalił podział całej rzeczywistości na cząsteczki - "atomy". Ten ogromny rozwój: cybernetyki, informatyki, radia, telewizji, komputerów, Internetu wykorzystywanego przez miliony ludzi, spowodował Lawinowo codziennie powiększający się, ogłupiający chaos informacyjny.


Poza tym "totalna" cyfryzacja życia społeczeństwa, zmusiła ludzi, nie przygotowanych do tego, do życia w innym nie ludzkim świecie. W świecie, który stał się globalną wioską. W świecie, w którym wszystko się ciągle zmienia, a których przyczyną i skutkiem jest informacja. Informacja, której ogrom, jej chaos, oraz jej zmienność, żaden człowiek nie jest wstanie opanować. Uniemożliwia to człowiekowi podejmowanie trafnych decyzji życiowych. Uniemożliwia to społeczeństwu pełnienie roli suwerena.

CD -->

<-- POPRZEDNIA STRONA

<-- SPIS TREŚCI