kroczkami. Ale na początku musimy mieć wizję, określająca kierunki tych małych kroczków. Proponujemy, aby tą wizją było przedstawione na naszej stronie internetowej <bractwomadroscizyciowej.pl> dążenie do doskonałości. To dążenie do doskonałości opisaliśmy w pierwszym rozdziale PMŻ pod tytułem "Mądrość dążeń człowieka". Wizja ta określa proponowany kierunek działań tych małych kroczków.

          Musi być to wiedza, która umożliwia prawie każdemu podejmowanie mądrych decyzji życiowych. Która umożliwia prawie każdemu nadanie swojemu życiu nowego sensu życia, zmierzającego do doskonałości. Sensu "przymuszającego" człowieka do dążenia do: dobra, prawdy i piękna. Musi to być wiedza, która "przymusza" człowieka do dążenia do idei dobra. W której największym dobrem, mającym największą wartość, jest życie każdego człowieka (a nie wolność). Ale nie może to być życie byle jakie, tylko dobre życie i coraz lepsze życie, umożliwiające przeżywanie chwil szczęścia.

5. KTO MA DOSTARCZYĆ TĄ WIEDZĘ SPOŁECZEŃSTWU?

          Aby odpowiedzieć sobie na to tytułowe pytanie, zapoznaliśmy się z przemyślenia Andrzeja Frycza Modrzewskiego, zawartymi w jego 5-ciu księgach "O prawie Rzeczypospolitej". W piątej księdze Frycz uważa, że przede wszystkim trzeba edukować (szkolić) tych, co podejmują najważniejsze decyzje w państwie, czyli ówcześni posłowie i senatorowie.

          Obecnie w krajach demokratycznych takie decyzje podejmuje społeczeństwo, jako suweren. Stąd oczywisty wniosek, społeczeństwo w krajach demokratycznych samo powinno podjąć decyzję o rozpoczęciu "totalnej" samoedukacji i "totalnej" samoorganizacji. Chyba najwyższy czas, abyś my, społeczeństwo taką decyzję podjęli.

          Dla realizacji tej decyzji w XXI wieku, społeczeństwu jest potrzebna wiedza do rozwiązywania problemów decyzyjnych. Taką wiedzę mogą i powinny dostarczać społeczeństwu uniwersytety. Naszym zdaniem są to jedyne instytucje, które zajmują się wiedzą i które tą wiedzę mogą przekazywać społeczeństwu.

          Dostarczanie takiej wiedzy, powinno to być podstawowe społeczne zadanie wyższych uczelni. Oczywiście uczelnie realizują te zadania, dzięki swojej działalności edukacyjnej. Ale nie przekłada to się na konkretną wiedzę potrzebną społeczeństwu do rozwiązywania problemów życiowych człowieka i wspólnot człowieczych, czyli do pełnienia roli suwerena. Bo społeczeństwu jest najbardziej potrzebna wiedza do rozwiązywania problemów decyzyjnych. Bo tylko te rozwiązania umożliwiają i ułatwiają społeczeństwu coraz lepszą wspólną działalność dla wspólnego dobra. Bo tylko te rozwiązania umożliwiają i ułatwiają społeczeństwu rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku.

6. UZASADNIENIE TYCH PROPOZYCJI

          Inspiracją opracowania tego listu intencyjnego, oraz uzasadnieniem potrzeby stworzenia podręcznika wiedzy ogólnej w "pigułce" są przemyślenia: Marka Fritzhanda., Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Antoniego Kępińskiego, Elkhonona Goldberga, Anthonego De Mello, Józefa Bocheńskiego, Michała Hellera, Mariana Mazura, Ewy Mukoid. Stanisława Kracika. Źródłem tych przemyśleń jest literatura wyszczególniona na stronie internetowej Bractwa. Wybrane pozycje literatury przedstawiliśmy w tych listach intencyjnych.

          Inspiracją tego uzasadnienia jest wstęp do książki pod tytułem "Filozofia a nauka". Książka stanowi zarys problematyki łączącej filozofię i naukę. Wedle początkowego zamysłu z 1974 roku, książka ta miała być pierwszym tomem encyklopedii "Filozofii a życie". Inicjatorem przedsięwzięcia był przewodniczący Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk prof. Marek Fritzhand. Przedsięwzięcie było rezultatem wzmożonej aktywności naukowej środowiska filozoficznego. Jej przejawem był Ogólnopolski Zjazd Filozoficzny (drugi w całej historii polskie filozofii) w Lublinie w czerwcu 1977 roku.

          Jednak prof. Fritzhandowi nie udało się zrealizować tego przedsięwzięcia. Mimo tego jego przemyślenia wskazują na konieczność opracowania jakiegoś podręcznika wiedzy życiowej. Ale opracowanie takiego podręcznika musi być oparte innych założeniach merytorycznych i metodologicznych. Próbę i propozycję opracowania takiego podręcznika podjęliśmy i przedstawiliśmy na stronie internetowej Bractwa w postaci zarysu projektu Podręcznika Mądrości Życiowej (PMŻ).

          Przemyśleliśmy również sprawę stworzenia Podręcznika Wiedzy Życiowej (PWŻ) oraz Wszechnicy Wiedzy Życiowej (WWŻ). Podręcznik PWŻ jest próbą uporządkowania tego ogromnego chaotycznego zbioru informacji o rzeczywistości, tworzonego przez naukę i media. Rozwiązywanie tego trudnego problemu powinno to być jednym z najważniejszych zadań nauk humanistycznych.

          Podsumowując powyższe uzasadnienie proponujemy aby nauki humanistyczne rozpoczęły realizacje Projektu RTP od opracowania:

          1) Podręcznika Mądrości Życiowej (o objętości nie przekraczającej 400 stron A5),
          2) Podręcznika Wiedzy Życiowej (o objętości nie przekraczającej 400 stron A5), oraz zaczęły opracowywać
          3) Wszechnicę Wiedzy Życiowej (hierarchicznie uporządkowaną)

          Proponujemy, aby te problemy rozwiązywali humaniści z duszą inżyniera. A my proponujemy aby do tych humanistów dołączyć inżynierów z duszą humanisty.

          Jesteśmy przekonani, że nasze propozycje są prawie całkowicie zgodne ze strategią ministra Gowina (Gazeta Wyborcza z 10-11 września 2016 str. 50).

<-- Spis treści

<-- Wstecz

Czytaj dalej -->