8. EDUKACJA DLA ŚWIATA I POLSKI 2050 ROKU

Aby to wszystko zrealizować, trzeba odpowiednio wyedukować społeczeństwo (lud). To niestety wymaga czasu jednego pokolenia (25 lat). Ten czas potrzebny na edukację będzie można znacznie skrócić jeżeli przykładowo:

> W każdym kraju - państwie wszystkie dzieci otrzymają szkole trzy elementarze: w języku ojczystym, angielskim i w uproszczonej łacinie,

> W każdym demokratycznym i cywilizowanym państwie, każdy uczeń szkoły średniej otrzyma wiedzę (w pigułce) o całym świecie, ważnych w tym państwie wspólnotach, oraz o człowieku.

> W każdym demokratycznym i cywilizowanym państwie każdy dorosły człowiek, będzie miał dostęp do edukacji poza instytucjonalnej. W Polsce, Kraków może i powinien być światowym centrum edukacji poza instytucjonalnej, którą powinien kierować pełnomocnik Prezydenta Miasta Krakowa.

> Każdy dorosły człowiek w każdym kraju będzie mógł zdobyć "syntetyczną" edukację (w ciągu jednego miesiąca), a na zakończenie otrzymać podręcznik syntezy tej wiedzy tak mały, że będzie mógł nosić przy sobie w swojej kieszeni.


Aby to wszystko zrealizować w opracowaniu MPP powinni wziąć udział przedstawiciele wszystkich organizacji i instytucji istniejących Polsce. Muszą to być przedstawiciele, którzy będą wierzyć (Jak Edison, że można i trzeba wynaleźć żarówkę), że da się taki projekt przyszłości Polski opracować i w przyszłości da się go zrealizować.


Tak jak w to wierzyli wizjonerzy i projektanci, że da się i trzeba wybudować nową stolicę Brazylii, Hutę Katowice lub tylko Centrum Kongresowe ICE Kraków. Że będą to wizjonerzy opisani w książce Davida Borsteina "Jak zmieniać świat - przedsiębiorcy społeczni, wizjonerzy naszych czasów" , lub w książce Marshalla B. Rosenberga "W świecie porozumienia bez przemocy"'


PMŻ został opracowany w latach 2014 - 2016 i opublikowany na stronie internetowej <bractwomadroscizyciowej.pl>. PMŻ był dziełem zespołowym, a Zbigniew Miksztal pełnił w tym zespole rolę redaktora opisu. W 2017 uznaliśmy, że nadszedł czas opracowania 2-giej wersji PMŻ. Przede wszystkim z konieczności uwzględnienia w tej wersji informacji zawartych w listach intencyjnych przekazanych 4-m uczelniom Krakowa.


W rzeczywistości, gdy na początku 2017 roku, dzięki Dr Annie Okońskiej - Walkowicz uruchomiliśmy Zespół Dialogu Międzypokoleniowego (ZDM) w ramach Miejskiego Centrum Dialogu (MCD) dalsze prace nad rozwojem PMŻ stanęły w miejscu. Członkowie zespołu zgłaszali różne wątpliwości i zastrzeżenia do rozwiązań zawartych w PMŻ. Najbardziej krytykowali tytuł PMŻ.


W sierpniu 2017 r. Teresa Nowakowska zaproponowała zmianę tytułu PMŻ na "Mój projekt na życie" (MPŻ). Ta zmiana wszystkim się spodobała, ale ta zmiana oznacza rewolucję w opracowaniu PMŻ. MPŻ musieliśmy opracować na zupełnie innych zasadach. Musieliśmy rozwiązać konkretny problem decyzyjny, czyli opracować projekt MPŻ.


W związku z tym, postanowiliśmy opracować MPP w oparciu o zasady podane na początku niniejszego "0. Wprowadzenia". Tak opracowany MPP będzie wspólnym dziełem autorów, uznających MPP za swój projekt na 25 lat swojego życia. Wiemy, że opracowanie MPP przez Zespół Dialogu Wielopokoleniowego, ZDW, ludzi wspólnie twórczo myślących, zapewnia lepsze rozwiązania wielu problemów decyzyjnych. A opracowanie MPP to nasza wspólna decyzja.


Intencją MPP, jest opracowanie przez każdego zainteresowanego sensem swojego życia, projektu swojego MPŻ. Sens życia to wartość jaką nadajemy swojemu życiu. A ta wartość powinna mieć 3 cechy: powinna to być wartość: istotna, najważniejsza i bezcenna. Musi być istotna, bo może się odnosić tylko do człowieka żyjącego. Człowiek martwy nie może nadać swojemu życiu żadnej wartości. Musi być najważniejsza, bo umożliwia człowiekowi nadanie życiu najważniejszej wartości. Bo umożliwia człowiekowi dążenie do: doskonałości, prawdy, dobra i piękna. Musi być bezcenna, bo niema takiej ceny, którą można by zapłacić za swoje życie i umożliwić człowiekowi dążenie do doskonałości, prawdy, dobra i piękna. Cały PWZ zawiera uporządkowany scenariusz MPP, a w szczególności punkty: "1.0. Sens opracowania PWŻ", punkt "1.1. Cele opracowania PWŻ" i punkt "1.2. Zadania PWŻ".


W MPP trzeba opisać szczegółowo okres przyszłego jednego roku swojego życia. Trzeba opisać rok swojego życia, bo świat w XXI wieku zmienia sie w szaleńczym tempie. MPP należy pisać ogólnie okres istnienia jednego pokolenia. Ten opis ogólny należy corocznie aktualizować w oparciu o aktualną wiedzę o rzeczywistości. MPP należy pisać w oparciu o dotychczasowe doświadczenia życiowe, (osiągnięte sukcesy lub doznane porażki), wykorzystane swoje talenty, wrodzone zdolności, nabyte umiejętności. pełnione role i obecne zainteresowania (marzenia). Pisanie MPP umożliwia każdemu, zastanowienie się nad swoim dotychczasowym życiem i nad swoim dalszym życiem (nad zmianą swojego życia). Na pisanie MPP nigdy nie jest za wcześnie i nigdy nie jest za późno.


Aby MPP umożliwiał osiąganie znaczących efektów, (nie był sztuką dla sztuki) piszący MPP powinni: tworzyć wspólnoty, które powinny:

> wspólnie określić wspólny sens, wspólne cele i zadania MPP, które ich łączą,

> wspólnie działać dla wspólnego dobra, dla całościowego (systemowego) rozwiązania problemów,

> aby uzyskać efekty dla wielu (tysięcy) ludzi i dla każdego członka danej wspólnoty.


Dotychczas tysiące organizacji i instytucji zajmuje je się tysiącami różnych nie powiązanych ze sobą problemów. Te tysiące organizacji nie zastanawiają się nad przyczynami tych problemów. Te tysiące organizacji, instytucji zużywa olbrzymią ilość pieniędzy, energii i informacji, na pokonanie skutków, nie przemyślanych działań, innych organizacji i instytucji podejmujący błędne decyzje.

> Przyczyną takiego stanu rzeczy i nie wielkich efektów tych wszystkich działań, są działania wbrew prawom przyrody i bez wiedzy o tych prawach i prawdach. Ten brak wiedzy miliardów ludzi, jest wynikiem "ogłupiania" tych ludzi przez radio, telewizję, Internet, oraz brak wiedzy dostarczanej przez szkolnictwo i uniwersytety o całej rzeczywistości XXI wieku, całkowicie odmiennej od wiedzy ludzkości poprzednich wieków.

> Ten brak spójnej wiedzy o całej rzeczywistości, która winny dostarczać edukacja społeczeństwu (szkoły średnie i uniwersytety), powoduje nie spójność działań tysięcy organizacji i instytucji.  Zajmują się one prawie wyłącznie negatywnymi skutkami podejmowanych decyzji, a nie interesują się przyczynami tych decyzji.  Są one w większości przypadków wynikiem decyzji, niezgodnych z prawami przyrody. A te decyzje, zostały oparte na nie spójnej wiedzy, podzielonej (bez ładu i składu) na poszczególne: dziedziny wiedzy, specjalności i przedmioty szkolnictwa średniego. A ta wiedza została opisana: tysiącami języków (żargonów), tysiącami metod i tysiącami narzędzi.

> Ten brak spójnej wiedzy o całej rzeczywistości, powoduje, że miliony ludzi ma tysiące różnych światopoglądów, oraz tysiące obrazów: świata, wspólnot ludzkich i człowieka. Tysiące ludzi chce usuwać te negatywne skutki tych decyzji, na tysiące różnych sposobów.

> Ten brak spójnej wiedzy o rzeczywistości, uniemożliwia i utrudnia wspólne działania dla wspólnego dobra. Tą spójną wiedzę, powinny dostarczać szkolnictwo i uniwersytety. Te brak spójnej wiedzy, jest spowodowany tym, że poszczególni ludzie i uczeni, tym samym bytom nadają różne nazwy (w większości przypadków jeden byt ma kilka lub kilkadziesiąt nazw, lub jedno słowo oznacza kilkadziesiąt bytów). Poszczególni ludzie i poszczególni uczeni rozmawiaj różnymi mowami (językami, żargonami) przyjętymi i zrozumiałymi w danej dziedzinie wiedzy lub specjalności.

> Rzeczywistość XXI wieku, gospodarka XXI wieku, wymaga dzisiaj rozwiązań całościowych, wiedzy interdyscyplinarnej, rozwiązań multidyscyplinarnych wielu monodyscyplin XXI wieku. Wymaga to wiedzy nie istniejącej w poprzednich wiekach. Jak się dopasować do nowego świata przedstawił to Łukasz Turski w rozmowie z Robertem Walendziakiem opublikowanej w Przeglądzie z 17-23.06.2019.

> Intencją 3-ch listów intencyjnych do 4-ch krakowskich uczelni, była i jest propozycja utworzenia przez uczelnie Zespołów Dialogu Międzypokoleniowego (ZDM). Motywem i jej uzasadnieniem było zainteresowanie humanistów pracowników tych uczelni z duszą inżyniera i seniorów studentów UTW, inżynierów projektantów z duszą humanisty do wspólnego rozwiązywania trudnych problemów życiowych (RTP). W MPP proponujemy, aby na tych uczelniach działały Zespoły Dialogu Wielopokoleniowe ZDW).

> Intencją 4-go listu intencyjnego do racjonalnie myślących obywateli metropolii krakowskiej jest wspólne obmyślenie i opracowanie projektu Wszechnicy WWŻ, a na tej podstawie zorganizowanie i uruchomienie internetowej WWŻ. Motywem tego listu i jego uzasadnieniem jest propozycja współpracy pracowników naukowych uczelni krakowskich z WWŻ:

Ø kształcących studentów nauk humanistycznych w rozwiązywaniu problemów decyzyjnych,

Ø świadczących innym usługi w rozwiązywaniu problemów decyzyjnych,

Ø opracowujących projekty coraz lepszego życia człowieka i wspólnot człowieczych,

Ø opracowujących projekty coraz lepszego wykorzystanie zasobów świata i jego środowiska naturalnego, dla zachowania ich dla człowieka i przyszłych pokoleń.

> Intencją analizy literatury  o "epoce człowieka" a w szczególności książek Marcina Popkiewicza "Świat na rozdrożu" i Ewy Bińczyk "Epoka człowieka - Retoryka i marazm antropocenu" jest propozycja wspólnych przemyśleń i rozwiązań problemów decyzyjnych niezbędnych dla wyeliminowania lub ograniczenie wad "epoki człowieka", oraz sprostania wyzwaniom XXI wieku. Motywem i jej uzasadnieniem jest przekonanie zainteresowanych tą tematyką do wspólnej działalności dla wspólnego dobra, dla eliminowania wad "epoki człowieka" i sprostania wyzwaniom XXI wieku.

> Intencja opracowania wiedzy ogólnej (poz. 5) jest stworzenie wspólnej podstawy: dla nauk humanistycznych XXI wieku, oraz dla istniejących szczegółowych kierunków tej wiedzy. Motywem i uzasadnieniem tej propozycji jest zastosowanie nauk humanistycznych do opracowywania projektów rozwiązujących problemy decyzyjne XXI wieku.


Intencją wyżej opisanych działań jest stworzenie podstaw dla projektowania przyszłości własnego życia i wspólnot człowieczych przedstawionych w rozdziale 8-mym PMŻ. Motywem i uzasadnieniem tej propozycji jest stworzenie klimatu i zasad dla wspólnego działania dla wspólnego dobra. Dla projektowania przyszłości swojej wspólnoty, lub konkretnie dla przyszłości Polski, Unii Europejskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych. 


Podręcznik Wiedzy Życiowej (PWŻ) opracowujemy równocześnie z Moim Projektem na Życie (MPŻ). Między tymi dokumentami istnieje wzajemne sprzężenie zwrotne. PWŻ jest dla nas dokumentem stanowiącym podstawę do opracowania projektu internetowej Wszechnicy Wiedzy Życiowej (WWŻ), do zorganizowania i uruchomienia WWŻ.


Wszechnica WWŻ będzie przekazywać wiedzę ogólną (zawartą w PWŻ) potrzebną każdemu, kto chce kierować swoim życiem lub życiem wspólnoty. WWŻ będzie organizować Zespoły Dialogu Wielopokoleniowego (ZDW), których członkowie będą się wzajemnie uczyć rozwiązywać problemy decyzyjne i opracowywać projekty przedsięwzięć realizujące podjętą przez siebie lub innych decydentów decyzję.


Tym decydentem może być każdy, kto będzie chciał podjąć taką decyzje.

Przykłady:

> Czym będę się zajmować w swoim życiu, jakie skończyć studia?

> Czy chcę wybudować własny dom, czy kupić mieszkanie lub wynajmować mieszkanie?.

> Czy chcę w następnych latach swojego życia, zmienić swój zawód humanisty (filozofa, pedagoga, psychologa, itp.) na zawód nie humanistyczny (inżyniera: fizyka, matematyka, itp.)?


Ta wiedza jest oparta na: studiach własnych i zdobytych na wyższych uczelniach (AGH i Politechnice Warszawskiej), na świadomie wybranej literaturze, na wieloletnim (80-letnim) doświadczeniu  życiowym oraz na przemyśleniach problemów decyzyjnych i wykonawczych opisana w Podręczniku Mądrości Życiowej (PMŻ) i Podręczniku Wiedzy Życiowej (PWŻ) i opublikowana na stronach internetowych Bractwa Mądrości Życiowej (BMŻ) <bractwomadroscizyciowej.pl> i Bractwa Wiedzy Życiowej (BWŻ) <bractwowiedzyzyciowej.pl>.

NASTĘPNA STRONA -->

<-- POPRZEDNIA STRONA

<-- SPIS TREŚCI