4. ZADANIA PROJEKTU RTP

          Zadania Projektu RTP podzieliśmy na dwie części. Pierwsza część odnosi do studentów, ludzi młodych, druga do seniorów, studentów uniwersytetów III wieku.

          Zadania Projektu RTP w stosunku do studentów obejmują dostarczanie wiedzy potrzebnej do:

1) dokonywania wyborów problemów, jakie student chce rozwiązywać po skończeniu studiów, a które odpowiadają jego talentom, zdolnościom, umiejętnościom i zainteresowaniom,

2) dokonywania wyboru, gromadzenia i wykorzystania literatury potrzebnej dla rozwiązywania problemów,

3) dokonywanie wyborów przedmiotów, które student chce wysłuchać i zaliczyć, aby zdobyć potrzebną wiedzę i potrzebne umiejętności,

4) samodzielnego zdobywanie potrzebnej wiedzy,

5) obmyślania i przedstawiania innowacyjnych rozwiązań trudnych problemów,

6) zdobycia umiejętności zespołowego rozwiązywania problemów dla dobra wspólnego,

7) zdobycia umiejętności potrzebnych do udziału w dialogu miedzy pokoleniowym z seniorami,

8) umiejętności opisywania i uzasadniania przyjętych przez Z - DMP rozwiązań.

          Powyższe sugestie dotyczące zadań Projektu RTP oparliśmy na istniejącym na Uniwersytecie Warszawskim kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych.

          Zadania Projektu RTP w stosunku do seniorów, studentów uniwersytetów III wieku obejmują:

  1. uświadamianie seniorom ich potencjału umysłowego, umożliwiającego wykorzystanie ich wieloletnich doświadczeń życiowych, oraz nabytej przez nich mądrości życiowej, oraz

2) wykorzystanie doświadczeń i umiejętności seniorów do:
  • dokonywania wyboru problemów jakie Z - DMP chce rozwiązywać,
  • zespołowego rozwiązywania problemów dla dobra wspólnego,
  • prowadzenia dialogu między pokoleniowego,
  • rozwiązywania trudnych problemów życiowych,
  • wspólnego redagowania opisów rozwiązań i ich uzasadnień, przyjętych przez Z - DMP.
          Przedstawione wyżej zadania są propozycjami, wymagającymi dalszych przemyśleń, korekt i uzupełnień, po prostu są propozycjami do dalszego doskonalenia.

5. NASZE WIDZENIE ŚWIATA.

          Przedstawione w niniejszym liście intencyjnym propozycje oparte są naszym widzeniu świata.

          Świat, jak każdy byt i każda wspólnota jest spójną, uporządkowaną całością. Aby ją zrozumieć i doskonalić, musimy przyjąć, że jest to całość składająca się z części, zanurzona w swoim środowisku. Te części wzajemnie na siebie i na tą całość oddziaływają. A ta całość oczywiście wzajemnie oddziaływają na to swoje środowiska.

          To wzajemne oddziaływanie jest sprzężeniem zwrotnym, znanym i odkrytym przez cybernetykę, naukę zajmującą się "działaniem". Każda bowiem akcja wywołuje reakcję. (Marian Mazur "Cybernetyka i charakter").

          W XXI wieku świat stał się globalną wioską. Każda wspólnota jest pośrednio jakąś częścią tej największej wspólnoty, jaką jest ludzkość. Jeżeli chcemy rozwiązywać problemy jakieś wspólnoty lokalnej, to musimy je rozpatrywać i rozwiązywać z uwzględnieniem problemów globalnych. Musimy na świat patrzyć z kosmosu, a nie z poziomu żaby (Anthony de Mello "Odkryć życie na nowo").

          W XXI wieku świat musimy opisywać takim jakim jest. A świat jest jedną wspólną całością, składają się z powiązanych ze sobą części. Jeżeli chcemy rozwiązywać problemy jakieś wspólnoty to musimy je opisywać jednym spójnym językiem, dla całej wiedzy o całym świecie. Nie może być to język, czy raczej żargon, poszczególnych dziedzin wiedzy (fizyki, chemii, biologii), lub języki coraz bardziej szczegółowych specjalności, tworzących coraz większy chaos. Musi to być jeden język opisujący cały świat, wszelkie wspólnoty i całe otaczające je środowisko.

          W XXI wieku ten język wiedzy, potrzebny do rozwiązywania problemów, musi być tak precyzyjny jak wzory matematyki czy logiki. Jeżeli chcemy rozwiązywać problemy jakieś wspólnoty, to opis tych problemów musi więc składać się z prostych, krótkich zdań, zrozumiałych bez kontekstu. Opis problemów musi być opisem ścisłym, potrzebnym do studiowania zawartej w nim "ziarenek prawdy i wiedzy" i ich rozwijania. Nie mogą to być języki poszczególnych dziedzin wiedzy z ich różnorodnym słownictwem, opisujące świat rozwlekłymi zdaniami. Zdaniami zrozumiałymi tylko dzięki kontekstowi. Nie może być to beletrystyka.

<-- Spis treści

<-- Wstecz

Czytaj dalej -->