1. PZEDMOWA


Podręcznik Wiedzy Życiowej (PWŻ) nie jest dziełem jednego człowieka. Ta książka jest i musi być dziełem zespołu ludzi, którzy chcą wspólnie działać dla dobra wspólnego. Ta książka jest opisem wyników wspólnych przemyśleń wielu ludzi twórczo myślących. Jest pierwszym wydaniem Podręcznika Wiedzy Życiowej (a drugim wydaniem pod pierwotną nazwą PWŻ jako Podręcznik Mądrości Życiowej). PWŻ został opracowany w oparciu o listy intencyjne przekazane czterem krakowskim uczelniom.


Myśl o napisaniu Podręcznika PWŻ pojawiła się w gronie ludzi tworzących w 1992 r. Towarzystwo Krzewienia Przedsiębiorczości (TKP). W roku 2001, na wniosek Stanisława Kracika przekształciliśmy Towarzystwo TKP w Bractwo Krzewienia Przedsiębiorczości (BKP). W 2012 r., na wniosek Ewy Mukoid, Bractwo BKP przekształciliśmy w Bractwo Mądrości Życiowej (BMŻ). Był to strzał w dziesiątkę. Wtedy uznaliśmy za konieczne opracowanie Podręcznika PMŻ. Do jego opracowania przyczynili się w sposób szczególny członkowie Bractwa BMŻ: Antoni Jasiński, Stanisław Kracik, Zbigniew Miksztal i Ewa Mukoid.


Pod kątem napisania Podręcznika PWŻ dokonaliśmy wyboru literatury, a z niej wybraliśmy myśli i stwierdzenia uznane za "ziarenka prawdy i mądrości". W latach 2014-2017 zajęliśmy się uporządkowaniem zebranego materiału. Podręcznik PWŻ zaczynał "żyć". Zyskał iście inżynierski porządek zapisu, oparty na Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej (UKD). Jest napisany jak najprostszym językiem zrozumiałym dla każdego. Od 2014 r. publikujemy poszczególne rozdziały Podręcznika PMŻ w Internecie.


W tym celu uruchomiliśmy stronę internetową http://bractwomadroscizyciowej.pl, a w 2018 r. wydaliśmy wersję papierową Mojego Projektu na Życie.


Na podstawie doświadczeń zebranych z działalności Krakowskiego Centrum Seniora (KCS), dzięki Ninie Woźniak, oraz dzięki prawie pięcioletnim doświadczeniom Klubu Dialogu AGORA, (to zasługa Józka Pustelnika i Marcelego Gajewskiego), uznaliśmy za pożyteczne zorganizowanie Zespołu Dialogu Międzypokoleniowego (ZDM). Inspiracją powstania i działalności Zespołu ZDM była konferencja zorganizowana przez Rzecznika Praw Obywatelskich (RPO), oraz wyniki tej konferencji opisane w Biuletynie RPO nr 8 z 2013 r.


Na podstawie tego Biuletynu opracowaliśmy i przekazaliśmy 4-em krakowskim uczelniom 3 listy intencyjne (RTP, CNP i NOP). W tych listach proponowaliśmy zorganizowanie przez uczelnie Zespołów ZDM, które powinny się zajmować rozwiązywaniem trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku.


Zdając sobie sprawę z trudności związanych z organizowaniem Zespołów ZDM na uczelniach, opracowaliśmy 4-ty list intencyjny "Razem tworzymy internetową Wszechnicę Wiedzy Życiowej" (WWŻ). Ten list adresujemy do ludzi dobrej woli, zainteresowanych sensem życia, twórczo i innowacyjnie myślących, mieszkających Metropolii Krakowskiej, chcących wspólnie działać dla dobra wspólnego.


W marcu 2016 r. przekazaliśmy w tej sprawie list do Prezydenta Miasta Krakowa. List ten Prezydent przekazał Pani Dr Annie Okońskiej-Walkowicz Pełnomocnikowi Prezydenta d/s Polityki Senioralnej. Pani Dr Walkowicz uznała zawarte w liście propozycje za interesujące i warte realizacji w ramach Miejskiego Centrum Dialogu (MCD). Dzięki tej decyzji w styczniu 2017 r. uruchomiliśmy w ramach Centrum MCD Zespół Dialogu Międzypokoleniowy ZDM.


Wyżej opisane działania i zebrane doświadczenia uświadomiły nam konieczność opracowania nowej wersji Podręcznika PWŻ. W tej nowej wersji postanowiliśmy ująć nasze przemyślenia zawarte w 4-ch listach intencyjnych: RTP, CNP, NOP i WWŻ. Jednak dalsze prace nad tą drugą wersja Podręcznika PWŻ stanęły w miejscu. Członkowie Zespołu ZDM zgłaszali różne wątpliwości i zastrzeżenia do rozwiązań zawartych w Podręczniku PWŻ (dawna nazwa PMŻ).


W sierpniu 2017 r. Teresa Nowakowska zaproponowała zmianę tytułu Podręcznika PMŻ na "Mój projekt na życie" (MPŻ). Ta zmiana oznaczała, że PMŻ jest dziełem wyłącznie Zbigniewa Miksztala i zawiera przemyślenia osobiste jego autora. Ta propozycja wszystkim się spodobała, ale ta zmiana oznaczała rewolucję w opracowaniu Podręcznika PMŻ. Projekt MPŻ trzeba opracować na zupełnie innych zasadach niż Podręcznik PMŻ. Dla opracowania Projektu MPŻ trzeba rozwiązać wiele konkretnych problemów decyzyjnych, a przede wszystkim opracować sam Projekt MPŻ. W Projekcie MPŻ postanowiliśmy ująć przemyślenia zawarte w 4-ch listach intencyjnych: RTP, CNP, NOP i WWŻ, a realizację Projektu MPŻ rozłożyć na wiele lat (na okres życia jednego pokolenia, na około 25 lat).


Realizacja MPŻ (w ramach szkoleń prowadzonych przez Dr Pawła Kozę w Warszawie i Ładzi) wykazała sens MPŻ jako własnego opisu dalszego swojego życia. Opisu opartego na dotychczasowych doświadczeniach życiowych, opartego na swoich talentach, wrodzonych zdolnościach i nabytych umiejętnościach.


Realizacja tych szkoleń, wykazała, że pisanie dla siebie MPŻ jest programem na dalsze życie każdego. Każdego, kto chce nadać sens swojemu życiu, przyjąć światopogląd XXI wieku, oraz wspólnie działać dla wspólnego dobra. Przyjęliśmy założenie, że Projekt MPŻ nie będzie i nie może być sprzeczny z żadnym światopoglądem oraz z wyznawaną religią. Założyliśmy, że Projekt MPŻ jest rozwinięciem wyznawanych światopoglądów, dostosowanym do przemian zachodzących w XXI wieku. Jego sensem wartością jest stworzenie możliwości różnorodnych wspólnych działań dla wspólnego dobra. Szczegółowym scenariuszem opracowania MPŻ jest niniejszy PMŻ. Przeczytanie tego scenariusza wymaga dużego, samodzielnego wysiłku. Dlatego proponujemy opracować pierwszą wersję MPŻ, według własnego uznania, z własnej potrzeby opisania swojego dalszego życia.


MPŻ jest wynikiem corocznych spotkań Stowarzyszenia Absolwentów Wydziału Elektro-Mechanicznego AGH. W maju 2016 r. w czasie naszego corocznego spotkania Kazimierz Kromin przypomniał nam, że w 2019 r. będziemy obchodzić stulecie istnienia AGH. W związku z tym postanowiliśmy, jako ZDM opracować list intencyjny do Władz AGH. W liście zaproponowaliśmy, przekształcenie AGH w "niezwykłą" uczelnię, zajmującą się naukami humanistycznymi, przyrodniczymi i technicznymi w oparciu o wiedzę XXI wieku.


To przekształcanie AGH w niezwykłą uczelnie zaczęło się od uruchomienia w 1945 r. Wydziału Elektro-Mechanicznego. Na tym wydziale profesorowie AGH uczyli nas rozwiązywania problemów: poznawczych, decyzyjnych i wykonawczych, oraz opracowywania projektów rozwiązujących te problemy. Dzięki takiemu wykształceniu, wielu z nas absolwentów Wydziału Elektro -Mechanicznego AGH, w czasie swojej pracy zawodowej i społecznej rozwiązało wiele znaczących problemów: poznawczych, decyzyjnych i wykonawczych. Może uda nam się 90-cioletnim absolwentom Wydziału Elektro Mechanicznego AGH opisać tą działalność.


To przekształcenie AGH w "niezwykły" uniwersytet zaczęła realizować prof. Anna Siwik. Od 1976 r. związana z AGH, pracowała w Instytucie Nauk Społecznych, a w latach 1999 2001 jako dyrektor Instytutu Nauk Społecznych, w latach 2001 do 2008 jako Dziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych. 2001 r. do 2008 r. jako dziekan doprowadziła do uruchomienia na AGH Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych, a od 2008 doprowadziła do uruchomienia na AGH Wydziału Humanistycznego. W ten sposób AGH stała się niezwykłym uniwersytetem w Polsce, a może i na świecie. Byłoby tak, gdyby AGH przyjęła polska nazwę uczelni "uniwersytet", zastępując dotychczasową nazwę angielską "University". Uzasadnienie tej propozycji przestawiliśmy w liście intencyjnym do prof. Wojciecha Łużny (z 17 grudnia 2018 r.).


Na podstawie powyższych faktów uważamy, że celowym i uzasadnionym byłoby, aby w ramach Zintegrowanego Programu Rozwoju AGH, (na lata 18-09-01 22-08-31), AGH rozpoczęła prace nad przekształceniem AGH w niezwykły uniwersytet. Proponowaliśmy, aby wyrazem tej zmiany była nowa nazwa uczelni: <AGH.Uniwersytet.HNT>. Ten drugi skrót w nazwie uczelni: "HNT" wywiedliśmy się z łaciny, od słów: Humanizm Natura Technika.


Jesteśmy przekonani, że ta propozycja jest niezwykłą szansą dla AGH, połączenia w spójną całość wiedzę nauk humanistycznych, przyrodniczych i technicznych. Spoiwem tej całości jest interdyscyplinarna wiedza filozofii XXI wieku, tak ogólna, że nadaje się do rozwiązywania prawie wszelkich problemów, oraz wiedza multidyscyplinarna łącząca w spójną całość te trzy dziedziny wiedzy.


W czerwcu 2018 r. przekazaliśmy Pani Prorektor ds. Studenckich prof. Annie Siwik i prof. Piotrowi Czai, Przewodniczącemu Stowarzyszenia Wychowanków AGH projekt listu intencyjnego do władz AGH (wersję z 18 -06-24). W dniu 26 czerwca 2018 r. Zbigniew Miksztal przedstawił osobiście prof. Czai, intencje i motywy napisania listu. W czasie tej rozmowy prof. Czaja zaproponował nam opracowanie drugiego, nowego wydania Podręcznika PMŻ pod patronatem AGH.


Po przemyśleniu tej propozycji postanowiliśmy opracować Podręcznik PWŻ (dawniej PMŻ) własnym sumptem i przekazać go prof. Czai po jego zakończeniu. W czasie opracowywania PWŻ (dawniej PMŻ), poddaliśmy projekt naszego listu intencyjny ocenie Zespołu ZDM. W wyniku tej oceny opracowaliśmy drugą wersję projektu listu intencyjnego do Władz AGH (z 18-09-23). Tą drugą wersje przekazaliśmy prof. Czai (18-09-24) i prof. Annie Siwik (18-10-10).


Nasze intencje i motywy opracowania projektów listów intencyjnych do Władz AGH są wynikiem naszych związków z AGH. Jesteśmy pierwszymi absolwentami Wydziału Elektro Mechanicznego istniejącego od 1945 r. Jesteśmy ostatnimi członkami Stowarzyszenia Absolwentów tego Wydziału. W styczniu1996 z okazji 50-lecia rozpoczęcia studiów (immatrykulacji) ślubowaliśmy, że będziemy dbać o należny naszej Uczelni autorytet w kraju i zagranicą. AGH nauczyła nas rozwiązywania trudnych problemów: poznawczych, decyzyjnych i wykonawczych. W ciągu 70 lat doświadczeń zawodowych, oraz działalności społecznej, jako absolwenci WEM AGH opracowaliśmy wiele znaczących projektów rozwiązań tych problemów.


Większość tych projektów i pomysłów została zrealizowana. Oznacza to, że te projekty i pomysły absolwentów WEM AGH zostały trafnie przemyślane. Oznacza to, że teoretycznie niepotrzebna była ocena Komisja Oceny Projektów Inwestycyjnych (KOPI), chociaż formalnie niezbędna. Bo istniejące i działające byty (obiekty) zaprojektowane przez WEM AGH, potwierdzają zgodność przemyśleń projektantów z rzeczywistością.


Te nasze doświadczenia mogłaby AGH wykorzystać przy realizacji Zintegrowano Programu Rozwoju AGH (na lata 2018 2022). Propozycje w tej sprawie przedstawimy, po ich uzgodnieniu na spotkaniu absolwentów WEM AGH lipcu 2019 r. (po powrocie do zdrowia jednego naszego seniora).


Jednocześnie musimy stwierdzić, że AGH uczy i umie rozwiązywać problemy (poznawcze, decyzyjne i wykonawcze), oraz, że jest uniwersytetem, który może wykorzystać do tego nauki humanistyczne, przyrodnicze i techniczne. Uważamy, że żaden w Polsce uniwersytet (a może i na świecie) nie ma takiej kadry, która zna i uczy rozwiązywania tych problemów. Jesteśmy przekonani. że żaden uniwersytet nie ma takiej kadry, która zna i uczy metod rozwiązywania tych problemów, oraz dysponuje narzędziami do ich rozwiązywania.


AGH jako uniwersytet, dzięki istnieniu Wydziału Humanistycznego, naszym zdaniem, ma możliwości i warunki do kształcenia i rozwiązywania problemów decyzyjnych przez nauki humanistyczne. Przez filozofię, psychologię, socjologię i filologię XXI wieku. Jesteśmy przekonani, że jeżeli te propozycje zostaną przemyślane, opracowane i ogłoszone przez AGH, w ramach obchodów stulecia Uczelni, mogą zapewnić AGH jako uniwersytetowi, najwyższą kategorię naukową A+. Przyjęta przez Sejm ustawa "Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce" umożliwia Rektorowi AGH podjęcie takich decyzji w tej sprawie (bez konieczności jej uzgadniania z Ministerstwem), ale zapewniającą wzajemną współpracę wszystkich pracowników AGH, dla wspólnego dobra, jakim jest istnienie i rozwój AGH.


Jak sobie rektor poradzi z kierowaniem tak skomplikowaną organizacją jaką jest AGH. AGH winna być tak zorganizowana jak duże biuro projektów. W takim biurze jest dyrektor, który organizuje prace kilku tysięcy pracowników, którym zabezpiecza potrzeby życiowej pracowników (nie interesują go wykształcenie tych pracowników). Jest w takim biurze dyrektor, który organizuje prace projektantów. Tego dyrektora interesuje wykształcenie każdego projektanta, jego doświadczenie i umiejętności. On powołuje generalnych projektantów dla każdego

<__ POPRZEDNIA STRONA

NASTĘPNA STRONA -->

<-- PIERWSZA STRONA