4. SENS ISTNIENIA ŚWIATA

          Dzisiaj człowiek wie, że każda wspólnota i cała ludzkość jest częścią przyrody i podlega wszystkim prawom obowiązującym w przyrodzie. Takim samym prawom przyrody, jakim podlegają wszystkie żywe stworzenia żyjące na Planecie Ziemia. Człowiek dzisiaj wie, jak nie wiele różni się od naszych młodszych braci - zwierząt, a w szczególności od naczelnych (szympansów bonobo i słoni).

          Człowiek wie, jak nie wiele różnią się wspólnoty zwierząt od pierwotnych wspólnot człowieczych. Człowiek wie, że ta największa wspólnota - ludzkość, oraz wszystkie inne wspólnoty istot żyjących na Planecie Ziemia, powstały i istnieją tylko dzięki powstaniu warunków do życia na tej naszej Planecie. Dzisiaj człowiek wie, że Planta Ziemia jest cząstką nieskończenie wielkiego, ogromnego wszechświata.

          Dzisiaj człowiek wie, że wszechświat to niezliczona ilość: galaktyk, gwiazd, planet i księżyców. Dzisiaj człowiek wie, że te cząstki wszechświata znajdują się w ciągłym ruchu i krążą wokół siebie. Księżyce wokół planet, planety wokół gwiazd, gwiazdy wokół środków galaktyk i tak dalej. Człowiek wie, że we wszechświecie w sposób ciągły zachodzą różne zdarzenia-zjawiska, będące efektem wzajemnego oddziaływania olbrzymich ilości energii. Istnieje galaktyka, w której co dobę powstaje nowa gwiazda i co dobę gaśnie gwiazda istniejąca. Trzeba przy tym sobie wyobrazić, jak ogromna musi być ilość energii biorącej udział w tych zdarzeniach.

          Człowiek wie, że powstanie świata, Planety Ziemia umożliwiło powstanie życia. Obecnie na tej Planecie Ziemia znajdują się wszystkie niezbędne zasoby, potrzebne do życia człowieka, wspólnoty człowieczej i istnienia całej przyrody żywej.

          Na naszej Planecie Ziemia powstały warunki do powstania i rozwoju:

1. lądów, wody i powietrza, które stały się środowiskiem umożliwiającym powstanie życia,

2. życia, od organizmów najbardziej pierwotnych do organizmów najbardziej złożonych, jakim są zwierzęta, obdarzone mózgiem, a w szczególności małpy człekokształtne i w końcu człowiek,

3. wspólnot człowieczych, które umożliwiły ujawnienie się ludzi szczególnie uzdolnionych, które z kolei umożliwiły rozwój wiedzy o świecie i wszechświecie oraz wykorzystanie tej wiedzy do powstania i rozwoju coraz lepszych warunków życia człowieka.

           Ujawnienie się ludzi szczególnie uzdolnionych, spowodowało podział wspólnot człowieczych na elity i lud. Ujawnienie się w tych elitach ludzi wybitnie uzdolnionych, spowodowało coraz lepsze zaspakajanie potrzeb życiowych członków takich wspólnot. Wykorzystanie wiedzy tych wybitnie uzdolnionych przyczyniło się do powstania kolejnych etapów rozwoju ludzkości: od rolnictwa, przez przemysł do budowy nowej cywilizacji (więcej u Tofflerów „Budowa nowej cywilizacji").

           Na podstawie powyższych przemyśleń proponujemy przyjąć następujący sens istnienia świata: Istnienie świata ma sens, bo świat jest najważniejszym dobrem, mającym najwyższą wartość dla istnienia człowieka i całej wspólnoty człowieczej. Świat jest obecnie jedynym zasobem dóbr potrzebnych do życia człowieka i całej wspólnoty człowieczej.

           Człowiek wie, że te zasoby są ograniczone i musi o nie w sposób rozumny zadbać. Człowiek dzisiaj wie, że aby jego życie było dobre i coraz lepsze, to musi w sposób racjonalny wykorzystywać te zasoby. Człowiek już wie, że aby przetrwać, musi przestać w sposób rabunkowy wykorzystywać te zasoby. Człowiek wie, że ze względu na ograniczone zasoby ziemi, może i powinien ograniczyć i zmniejszyć przyrost naturalny wspólnoty człowieczej.

           Człowiek wie, że obecnie człowiek eksploatuje zasoby naszej Planety w sposób rabunkowy, bo jedyną miarą wszelkiej działalności jest pieniądz, a podstawą ideą jest posiadanie coraz większego majątku. Obecnie już około 100 ludzi dysponuje majątkiem równym połowie majątku całej ludzkości. A człowiek wie, że w krajach rozwiniętych prawie każdy dysponuje mieniem, wystarczającym i przekraczającym potrzeby dobrego życia. Pomimo tego wytwórcy wytwarzają w nadmiarze coraz więcej niepotrzebnych towarów, a ludzie bez zastanowienia je kupują. Człowiek już obecnie wie, że aby żyć szczęśliwie, nie musi posiadać żadnego mienia. Pomimo tego może mieć możliwość używania wszystkiego.

           W związku z tym człowiek, aby mógł zrozumieć sens swojego życia, oraz aby mógł zrozumieć sens życia wspólnot człowieczych, powinien przyjąć i nadać jakiś sens istnieniu świata, stanowiącego najważniejsze dobro dla życia człowieka i wspólnoty człowieczej.

5. PROBLEMY WYMAGAJĄCE ROZWIĄZANIA
         
           MPŻ jest naszym projektem, autorów MPŻ, na dalsze 25 lat naszego życia. Na życie w nowej epoce, w epoce informacji XXI wieku, której dotychczas ludzkość nigdy nie doświadczała. W epoce, do której musi się dostosować świat i każdy człowiek. A życie w XXI wieku będzie w sposób zasadniczy różnić się od życia w XIX! wieku i XX wieku.

           Te zasadnicze różnice opisaliśmy w trzech listach intencyjnych, przekazanych czterem krakowskim uczelniom. Proponowaliśmy, aby uczelnie rozwiązywały trudne problemy życiowej XXI wieku (RTP) przez Zespoły Dialogu Międzypokoleniowego. Przez młodych humanistów z duszą inżyniera i seniorów projektantów z duszą humanisty. To pomysł Aleksandry Zborowskiej "Humanista z duszą inżyniera" opisany w artykule w dodatku Edukacja Tygodnika Newsweek z września 2016 r.

<-- Spis treści

<-- Wstecz

Czytaj dalej -->