1. MĄDROŚĆ DĄŻEŃ CZŁOWIEKA MDC
Pierwszy rozdział PMŻ

Spis punktów rozdziału MDC
0. Wprowadzenie
1. Idea naczelna - dążenie  do doskonałości
2. Idea dążenia do prawdy
3. Idea mądrości narzędziem dążenia do prawdy
4. Idea dążenia do dobra
5. idea miłości narzędziem dążenia do dobra
6. idea dążenie do piękna
7. Idea ładu narzędziem dążenia do piękna
8. Idea pozytywnego myślenia

OPIS WYNIKÓW PRZEMYŚLEŃ OWP


0. WPROWADZENIE


Pierwszy rozdział PMŻ "Mądrość dążeń człowieka" (w skrócie MDC) jest uporządkowanym, syntetycznym zbiorem informacji o ideach dążeń człowieka w XXI wieku. Celem opracowania jest przedstawienie i uzasadnienie propozycji idei dążeń człowieka. Są to idee możliwe do przyjęcia przez każdego, niezależnie od wyznawanego światopoglądu. W MDC uznaliśmy, że dobrym rozwiązaniem będzie uporządkowany hierarchicznie zbiór znanych od wieków idei, które są jednocześnie uporządkowanym systemem wartości.

System wartości człowieka jest to całość, stanowiąca zbiór słów-pojęć uznanych przez człowieka za: istotne, ważne i cenne dla jego życia. Są one uporządkowane hierarchicznie: od słów-pojęć uznanych za najbardziej istotne, ważne i cenne do coraz mniej ważnych i cennych. Autorzy Podręcznika zakładają, że proponowany system wartości nie może zawierać wartości wzajemnie się wykluczających oraz sprzecznych z obecną wiedzą. Nie może zawierać wartości sprzecznych z wyżej wymienionymi ideami.

Niniejszy rozdział jest pierwszym rozdziałem drugiego rozszerzonego wydania PMŻ.

Inspiracją dla tego rozdziału były przemyślenia Michała Hellera zawarte w jego książce „Sens życia i sens wszechświata", oraz przemyślenia Józefa M. Bocheńskiego zawarte w jego książkach: „Podręcznik mądrości tego świata", "Sens życia" i "Logika religii".

Zadaniem niniejszego opracowania było wybranie z zebranej literatury „ziarenek prawdy i mądrości", czyli najważniejszych stwierdzeń i pojęć o dążeniach człowieka i stworzenie z nich uporządkowanej, spójnej, możliwie najkrótszej całości.

Proponujemy przyjąć, za ideę naczelną, ideę
dążenia do doskonałości. Za idee stanowiące spójną całość z ideą naczelną idee dążenia do: prawdy, dobra i piękna. Za narzędzia realizacji tych idei, idee dążenie do: mądrości życiowej, miłości i ładu. Na koniec proponujemy zastanowić się nad propozycją pozytywnego myślenia.



1. IDEA NACZELNA - DĄŻENIE DO DOSKONAŁOŚCI

Idea doskonałości, a ściślej Idea dążenia do doskonałości, to idea, którą proponujemy uznać za ideę naczelną. Za ideę nadającą sens życiu człowieka, oraz określającą kierunek dążeń człowieka i wspólnot człowieczych. Idea dążenia do doskonałości skłania człowieka do coraz lepszego życia własnego i wspólnot człowieczych.

Doskonałość to twór wyobraźni człowieka, to cecha bytu, lub zbioru bytów, mających same zalety, nie mających żadnych wad. Doskonałość to ostateczny wynik doskonalenia, to pojęcie graniczne. Z definicji tego pojęcia wynika, że nic nie może być lepsze od bytu doskonałego. W rzeczywistości nie ma bytów doskonałych. Dzięki temu możemy wszystko i zawsze doskonalić. Dążenie do doskonałości umożliwia i zapewnia ciągły rozwój ludzkości. W tym miejscu przywołujemy obraz Salvadora Dali pod tytułem "Nie bój się doskonałości nigdy jej nie osiągniesz". I to jest podstawowa zaleta dążenia do doskonałości.

Człowiek może i powinien dążyć w swoim życiu do doskonałości. Aby dążyć do doskonałości człowiek powinien nadać swojemu życiu jakiś  sens, oraz wybrać cele i zadania swojego życia. Powinny one być zgodne z: jego talentami, wrodzonymi zdolnościami, nabywanymi umiejętnościami, pełnionymi rolami i zainteresowaniami.

Człowiek powinien określać sobie na każdym etapie życia swoje cele i zadania, które powinien realizować z pasją i zaangażowaniem. Proponujemy to dążenie do doskonałości oprzeć na dążeniu do:  prawdy, dobra i piękna.



2. IDEA DĄŻENIA DO PRAWDY

Idea prawdy - a ściślej idea dążenia do prawdy to pierwsza część idei naczelnej dążenia do doskonałości. To propozycja dążenia do prawdy, będącą wiedzą doskonałą XXI wieku o rzeczywistości. A ta wiedza to idealnie uporządkowany od ogółu do szczegółu spójny zbiór informacji sprawdzalnych i rzetelnie sprawdzonych o całej rzeczywistości, zgodny z jej stanem faktycznym.


Dzisiaj w XXI wieku, ta doskonała wiedza o rzeczywistości jest nieskończenie wielkim zbiorem informacji. Bo dzisiaj wiemy, że rzeczywistość jest nieskończenie wielkim zbiorem wszelkich bytów. Z tej przyczyny nigdy nie poznamy całej prawdy o rzeczywistości. Dlatego ideę dążenia do prawdy to kierunek rozwiązywania problemów poznawczych przez naukę. Dziś wiemy, że nauka nigdy nie pozna całej prawdy o rzeczywistości.

Nas autorów MPŻ interesuje prawda życiowa, potrzebna do: kierowania życiem człowieka, rozwiązywania trudnych problemów życiowych, oraz do pełnienia roli suwerena. A dążenie do prawdy życiowej, wymaga uporządkowanej, ale ograniczonej wiedzy, niezbędnej dla rozwiązywania problemów decyzyjnych. Wiedzę o rozwiązywaniu problemów decyzyjnych ludzie (projektanci) posiadają od wieków. Dzięki niej budowano i buduje się: domy, pałace, miasta, stolice państw, świątynie, piramidy Cheopsa. Ale do rozwiązywania trudnych problemów decyzyjnych XXI wieku, potrzebna jest wiedza do rozwiązywania problemów interterdyscyplinarnych, wiedza o świecie i człowieku, jako spójnych całości, oraz nowa wiedza o informacji, czyli o cybernetyce (nauce o sterowaniu: maszynami, człowiekiem i społeczeństwem).

Dla opracowania PMŻ uznaliśmy za niezbędne to ogólne pojęcie prawdy, podzielić na prawdę życiową i prawdę -wiedzę naukową.

Każdy człowiek zna jakąś prawdę o rzeczywistości, czyli wiedzę życiową ułatwiającą mu funkcjonowanie w rzeczywistości. Jest ona zapisana w zarodku każdego człowieka, jako przepis na całe życie człowieka. Ta prawda jest systematycznie z wiekiem rozwijana, dzięki odbieraniu przez zmysły informacji dostarczanych przez otoczenie i własny organizm. Ta prawda staje się światopoglądem człowieka, opartym na coraz to nowych doświadczeniach życiowych. Służy ona do poznawania rzeczywistości, podejmowania decyzji życiowych, wzajemnego porozumiewania się z członkami swojej wspólnoty, do wspólnego działania dla wspólnego dobra, do pełnienia roli suwerena.

Każdy naukowiec stara się rozwiązywać problemy poznawcze, rozwijać wiedzę naukową czyli poznawać prawdę o rzeczywistości. Ta prawda naukowa nigdy nie będzie całą prawdą - wiedzą o rzeczywistości. Ale społeczeństwo po to finansuje naukę, aby nauka dostarczała prawdę, czyli wiedzę potrzebną do życia człowieka i społeczeństwa. Ma to umożliwiać społeczeństwu coraz lepsze życie, coraz lepsze  porozumiewanie się ludzi, oraz doskonalsze współdziałanie dla wspólnego dobra, coraz lepsze pełnienie roli suwerena.

Zastanawiając sie nad tym problemem, stawiamy sobie i nauce podstawowe pytania: Kto w XXI wieku ma dostarczać społeczeństwu spójną wiedzę o tej spójnej całości jaką jest świat i człowiek? Kto ma dostarczać społeczeństwu wiedzę potrzebną człowiekowi do rozwiązywania trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku? Kto ma dostarczać człowiekowi wiedzę potrzebną do świadomego wyboru swoich przedstawicieli, do pełnienia roli suwerena? Kto społeczeństwu ma dostarczać wiedzę potrzebną człowiekowi dla dokonania wyboru potrzebnych informacji, w tym chaosie informacyjnym, tworzonym codziennie przez naukę, media i miliony internautów. Uważamy, że to jest podstawowe zadanie nauki, podstawowy cel i sens  istnienia nauki, a w szczególności uniwersytetów.

Niestety wiedza naukowa podzielona jest na wiele dziedzin wiedzy i tysiące specjalności opisanych przy pomocy specjalistycznego słownictwa (żargonów). Wskutek tego wiedza naukowa jest chaotycznym zbiorem informacji. Żaden uniwersytet w Polsce, a o ile nam wiadomo na świecie, nie dostarcza spójnej, uporządkowanej wiedzy o całej rzeczywistości. Aby poznać jakiś element tej wiedzy i ją wykorzystać w swoim życiu, wymaga to od człowieka wielkiego wysiłku.

Poza tym, człowiek nie ma, ani możliwości, ani czasu na sprawdzanie prawdziwości odbieranych przez siebie informacji potrzebnych do życia. Dlatego większość ludzi uznaje za prawdziwie niemal wszystkie informacje przekazywane przez: naukę, media i internet. Ta wiara wynika z założenia, że te prawdy głoszą ludzie lub organizacje uznane przez człowieka za wiarygodne. W rzeczywistości ta prawda nie jest i nie może być całą prawdą o rzeczywistości. Dlatego proponujemy to dążenie do prawdy ograniczyć do prawd potrzebnych do życia człowieka i oprzeć na idei mądrości życiowej.

<-- Spis treści

<-- Wstecz

Czytaj dalej -->